Günümüzde vefa, ne yazık ki hızın ve tüketimin gölgesinde kalmış, antika bir değer. 

Her şeyin dijitalleştiği, ilişkilerin bir "tık" ile kurulup yine tek bir hamleyle bitirildiği bu çağda, sadakat ve bağlılık çoğu zaman pragmatik çıkarlara yenik düşüyor. Modern insan, bir sonraki "yeni"nin ve "daha iyi"nin peşinde koşarken, geçmişin hatırasını ve omuz omuza verilen mücadelenin kıymetini kolayca unutabiliyor.

“İnsana en çok şiir yakışıyor, 

Sonra yeryüzüne yağmur, 

Gökyüzüne mavi... 

Ve en çok insana vefa yakışıyor, 

Yüreğe sevda, 

Gözlere haya... 

Ve en çok yaşamak yakışıyor, 

İnsanca, sevdaca, duruca”

— Ahmet Telli