Aşkitom"un Anatomisi

Nevin Bilgin

Çok ince bir ses tonu ve yüksekten, bakışları süzerek, uzatmalı sakız gibi; Aşşşkiiitommm.
Ya da "kocişşşkoooo"..
Çok yüksek perdeden " Aşşkııısssı"..

Fısıldayarak birbirlerine söyleseler sorun yok.
Ama her yerde bu ses. Yan komşu duvarında bazen " Aşşşkkkkıııım" bazen market, bazen otobüs bazen olmadık bir yerde...

İşin en acınası kısmı, bu kişilerin kendi hallerini gerçekten "elit" veya "havalı" sanmaları.

Bu "aşkitom" söylemi, aslında dijital bir vitrinin cilası.

Gerçek hayatta birbirine söyleyecek iki kelamı olmayan insanların, ekrana bakarak "Aşkitomla harika bir akşam" yazması, toplumsal bir samimiyet simülasyonu değil de nedir?

Üstelik eşine bakıyorsunuz görünürde oldukça ciddi iş yapıyor, yaşını başını almış belki, siyasette belli yerde belki ama aşkito olmuş.

Yanındaki o "silik" erkek figürü tesadüf değil aslında.

Karşısında sorgulayan, entelektüel birikimi olan veya kendi karakterini ortaya koyan birini istemez.

Onun ihtiyacı olan şey bir partner değil, tırnaklarını ve rujunu sergileyebileceği, "aşkitom" dediğinde onay verecek bir aksesuar.

Bu kişiler için her şey "çok tatliş", her yer "efsane" ve her partner bir "aşkitom".

Kalabalığın içinde özellikle kocişko, karişko, kocacığggıiiim, karıciğggıiim'ın yükselmesi de ilginç.

Ama ses tonu tiz ve çocukça, ton değiştirilmiş ve yüksek perdeden...

Bazen bu tür abartılı veya sevimli hitap şekilleri, gerçek duygusal bağların veya yakınlığın eksikliğini maskelemek için kullanılabiliyor.

Yüzeyde aşırı sevgi veya bağlılık gösterisi, aslında derin bir bağlantı kurma zorluğunun bir işareti...

Aşkitommm" gibi bir ifade, abartılı ve komik. Kullananlar farkında mı acaba?

Konuşan profil de aslında modern çağın estetik görünümlü bir entelektüel çöküşü.

O upuzun, bir klavyeye bile düzgün basmaya engel olan takma tırnaklar ve her kelimenin sonuna eklenen on beş tane "m" harfi, aslında devasa bir özgüvensizliğin ve derinliksizliğin parlatılmış ambalajı...
#aşkito