Illegal Hayatlar: Meclis Filmi Üzerine 

Yüzde 150 zam yapılarak kavganın sonlandırılması

Meclis lokantasındaki yemeklerin dışarıya pazarlanması

Ankara'ya Samsun'dan deniz getirilmesi

Illegal Hayatlar: Meclis, politik eleştirisini doğrudan söylem üzerinden değil, mizah ve gündelik ayrıntılar aracılığıyla kuran bir film.

Meclis’i idealize edilmiş bir demokratik temsil alanı olarak sunmak yerine, alışkanlıkların, reflekslerin ve görünmez ayrıcalıkların belirleyici olduğu bir yapı olarak ele almakta. Film, bireysel kötülüklerden çok sistemin işleyişine odaklanan bir anlatı geliştiriyor. 

Filmin merkezinde, sıradan hayatlar süren üç karakter yer alır. Başkarakter Mahsun Karaca, sosyal medyada tanınan “Röportaj Adam” kimliğinden gelen gözlem gücünü sinemaya taşıyarak, sistemin içine tesadüfen giren sıradan birey tipini temsil ediyor.

Filmde Meclis, tartışmaların çözüme dönüşmediği bir alan olarak resmediliyor. Milletvekilleri arasındaki kavgalar, siyasal farklılıkların gerçek bir müzakereye evrilemediğini gösterirken, gerilimin yükseldiği anlarda çözüm olarak “%150 zam yapılması” milletvekillerinin ortak hareket ettiği tek alan olarak gösteriliyor.

Yine Meclis lokantasında pişirilen yemeklerin dışarıya satılması sahnesi ise ayrıcalığı farklı bir şekilde gündeme taşıyor. 

Milletvekilleri  mevcut sistemin içinde hareket eden ve alışılmış davranış kalıplarını tekrar eden figürler olarak çizilirliyor. Tartışan, bağıran ancak somut çözüm üretemeyen bu temsiller, siyasal temsilin içerikten çok biçime ve gösteriye dönüşmesini simgeliyor.

Yine milletvekillerinin başka partilere parayla satılması, koalisyon görüşmelerinde yaşananlar, yasalarda nasıl oylama yapıldığı konuları mizahi olarak ele alınıyor. 

Filmde, Ankara'ya Samsun'dan su getirilerek deniz yapılması Anıtkabir'in etrafında deniz oluşturulması gibi mizahi konular de bulunuyor. 

Film, izleyiciye doğrudan mesaj vermek yerine, gündelik ayrıntılar ve tanıdık refleksler üzerinden düşünme alanı açıyor.