Nietzsche’ye Göre Ruhun Yolculuğu: Deve, Aslan ve Çocuk

Nevin BİLGİN

Ünlü düşünür Friedrich Nietzsche, insanın hayatta kendini bulma ve özgürleşme sürecini üç hayali figürle anlatır. Bu bir biyoloji dersi değil, ruhumuzun nasıl olgunlaştığının hikayesidir.

İlk Aşama Deve (Yük Taşıyan Ruh)

Ruhun ilk hali devedir. Deve, "Ben yapmalıyım" diyerek toplumun, dinin ve ailesinin ona yüklediği tüm kuralları sırtına alır. Sorgulamaz, sadece itaat eder ve yüküyle ağır ağır yürür.

İkinci Aşama: Aslan (Özgürlük Arayan Ruh)

Deve, yükü altında ezilmekten bıkınca aslana dönüşür.

Aslanın işi "Hayır" demektir: Kendisine bunu yapmalısın diyen dev ejderhaya (kurallara ve geleneklere) saldırır.

Yıkıcıdır: Eski değerleri yıkar, zincirlerini kırar.

Eksiği: Aslan özgürlüğü kazanır ama yeni bir şey inşa edemez. O sadece bir savaşçıdır, yaratıcı değildir.

Üçüncü Aşama: Çocuk / İnsan (Yaratan Ruh)

Aslanın yıktığı o boşlukta ruh çocuk olur. Nietzsche için gerçek insan budur.

Masumiyet: Çocuk geçmişteki hataları veya kuralları düşünmez.

Oyun: Hayatı bir görev gibi değil, keyif aldığı bir oyun gibi yaşar.

Yaratım: Kendi kurallarını kendisi koyar. Başkasının doğru dediğini değil, kendi kalbinin doğru dediğini yapar.

Gerçek özgürlük, sadece zincirleri kırmak (Aslan olmak) değil o zincirler olmadan kendi dünyanı kurabilmektir (Çocuk olmak).